Fossiele krabben langs het strand

Op 29 september 1999 liep ik met Justa Verschuren langs het strand van Hoek van Holland. Zoals gebruikelijke liepen we het strand af van de Noorderpier, tot aan “Jan Patat I en II”, een begrip onder strandvonders, verwijzend naar twee strandtenten, ongeveer halverwege Hoek van Holland en ’s Gravenzande. Het stuk bij Jan Patat is vooral interessant omdat daar een diepe mui ligt, aan de kanten daarvan is vaak leuk aanspoelsel te vinden.

Carcinus maenas (LInnaeus, 1758) – Fossiel – Hoek van Holland – 1999

Net op dat stuk strand viel mijn oog op een plat steentje met een rare structuur. Ik stak het in mijn jaszak en nam het thuis nog eens wat nauwkeuriger onder de loep. Het bleek een fossiel krabbetje te zijn. Ik wist van Niek Kerkhoff (overleden in 1994, zie 9004_collectiebeheerders) dat op Maasvlakte wel vaker fossiele krabben werden aangetroffen, zij het zeldzaam. Niek was de grootste kenner van fossielen van de Maasvlakte destijds, hij had een collectie van duizenden vondsten, voornamelijk zoogdierresten, zoals wolharige mammoet, neushoorn enzovoorts. Omdat ik geen specialist ben in fossiele Crustacea (krabben) kon ik dit object niet op naam brengen en dus ging het steentje met een label erbij de collectie in onder de categorie “varia, nader te determineren”.

Totdat Cranium, jaargang 27, nummer 2 (november 2010) enkele dagen geleden in mijn bus viel. Cranium is het tijdschrift van de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren. Ik ben erop geabonneerd sinds de oprichting. Wie schetst mijn verbazing om in dit tijdschrift (dat dus bijna uitsluitend over zoogdierfossielen gaat) een artikel te vinden, waarmee ik mijn vondst uit 1999 op naam kon brengen.

Sander Schouten beschrijft in een zeer lezenswaardig artikel de vondst van net zo’n steentje dat bij nader inzien een krab blijkt te zijn. Sander liet het er niet bij zitten en wilde kost wat kost de naam van dit fossiel achterhalen. Na een zoektocht langs Naturalis en het Oertijdmuseum in Boxtel, was het raadsel nog niet opgelost. Uiteindelijk kwam hij terecht bij de Engelse paleontholoog Joe Collins van het British Museum (Natural History) in Londen. Mr. Collins determineerde het fossiel als Carcinus maenas (Linnaeus, 1758), de gewone strandkrab, die ook nu nog volop langs de Nederlandse kust voorkomt. Maar… de strandkrab mag dan nog algemeen voorkomen; fossielen ervan zijn uiterst zeldzaam. De fossiele krabben van de Maasvlakte hebben volgens Collins dezelfde ouderdom als vondsten uit Antwerpen, namelijk Pleistoceen. Dat wil zeggen tenminste 10.000 jaar oud en mogelijk tot 2.000.000 jaar oud.

Al met al kan ik dankzij Sander Schouten’s volharding een fossiel, elf jaar nadat ik het vond, van een naam voorzien.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fossils, Marine biology en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s